Schaduwfoto op de radio
Schaduwfoto op de radio
Onlangs mocht ik aanschuiven bij een bijzondere radioserie van Hannah Willemsen: Langs de knooppunten in het landschap van stilgeboorte. Hannah is coach rondom stilgeboorte en nodigde mij uit omdat Schaduwfoto, zoals zij zelf aangaf, op een heel natuurlijke manier aansluit bij deze reeks.
Schaduwfoto was het veertiende interview in de serie en kwam daarmee meer richting het einde. Dat voelt ook logisch. Na het verlies van een kindje komt er eerst zoveel op ouders af: alles rondom het ziekenhuis, afscheid nemen, de uitvaart regelen en het overleven van de eerste periode. Pas later ontstaat er vaak ruimte voor herinnering, voor zichtbaar maken, voor een blijvende plek. Daar mag Schaduwfoto zijn.
Langs de knooppunten in het landschap van stilgeboorte
Deze radioserie bestaat uit zestien afleveringen waarin Hannah luisteraars meeneemt in het vaak ongrijpbare landschap van stilgeboorte. Onder deze term vallen verschillende vormen van verlies tijdens de zwangerschap, zoals een miskraam, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, het overlijden van een kindje later in de zwangerschap of rond of kort na de bevalling.
In de serie komen uiteenlopende stemmen aan het woord. Denk aan een verloskundige, gynaecoloog, kraamverzorgster, ambtsdrager, ouders die zelf een stilgeboorte hebben meegemaakt, een begrafenisondernemer, een omstander en verschillende stichtingen die ondersteuning bieden na verlies. Juist die afwisseling maakt het programma waardevol en verdiepend.
Link naar het radio interview:
Aflevering 14 – Herinneren als er nog zo weinig herinneringen zijn
Heb je naar aanleiding van een van de uitzendingen vragen of wil je iets delen? Neem gerust contact op met Dasja.
Schaduwfoto op de radio
Schaduwfoto op de radio gaat over zichtbaar maken wat er altijd al was.
Aflevering 14 – Herinneren als er nog zo weinig herinneringen zijn
“Vandaag staan we stil bij waarom het maken van een tastbare herinnering zo belangrijk is. Bij stilgeboorte is dat misschien wel extra waardevol, maar tegelijkertijd ook extra ingewikkeld. Juist omdat er nog zo weinig herinneringen zijn om op terug te vallen.
We weten dat rituelen en symbolen een belangrijke rol spelen bij afscheid en rouw. Ze helpen om vorm te geven aan wat zo groot en ongrijpbaar is. Denk aan een fotoboek, een afscheidsdienst, het uitzoeken van een grafsteen of andere persoonlijke gebaren. Maar bij stilgeboorte is dat niet vanzelfsprekend. Er staan nog geen gevulde fotoboeken in de kast. Je weet niet hoe je gezin eruit had gezien met dit kindje aan tafel. Je zou kunnen zeggen: je weet vaak meer niet dan wél. En juist daar zit veel pijn.
Die pijn vraagt om specifieke aandacht. Ouders die nog maar weinig herinneringen hebben, nodig ik daarom uit om bewust herinneringen te gaan máken. Dat kan klein en intiem zijn, zoals het inlijsten van een echo en die een mooie plek in huis geven. Of groter en creatiever, bijvoorbeeld door het schrijven van een gedicht of het maken van een lied.
Een andere, bijzondere manier om bewust een herinnering of symbool te creëren, is het laten maken van een schaduwfoto. Vandaag ga ik in gesprek met Dasja Dijkstra, fotograaf en kunstenaar achter Schaduwfoto.”
De blog waar ik in het interview naar verwijs: Liefde als antwoord