Wat je niet kunt vasthouden, maakt Schaduwfoto zichtbaar en helpt bij rouw.

Dit gebeurde allemaal op zondag. Er werd ons gevraagd wat wij graag wilden betreft de bevalling en wij kozen ervoor om nog wat tijd te nemen en zijn toen ’s avonds thuis gekomen bij onze oudste zoon en hadden inmiddels onze familie en vrienden ingelicht. Op maandag probeerden we alles te bevatten en hebben wij gesproken met onze dominee en uitvaartverzorger. Op dinsdag gingen we als gezin nog naar de kinderboerderij met onze oudste zoon, ons laatste uitje als gezin zoals het toen nog was.

Aansluitend gingen we naar mijn ouders voor een kop koffie. En toen, op dat moment, kwamen spontaan mijn broers en schoonzussen ook langs. Er werd Chinees gehaald en we hadden zo een hele mooie dag samen.

Sindsdien is dit een traditie geworden… Samen zijn met familie en vrienden op Mina* haar jaardag.

Op woensdagochtend gingen we naar het ziekenhuis en werd ik ingeleid. Het was inmiddels half 9 in de avond en er leek niet veel te gebeuren. Er werd ons verteld dat we de dag erna weer verder zouden gaan met de medicatie. Ik wilde graag doorgaan met het inleiden omdat je zo graag je kindje wil zien en vasthouden. De verpleging verliet de kamer en ik zou me even later klaarmaken voor de nacht. Toen ik opstond, braken mijn vliezen. Alles ging toen heel snel en binnen een uur was ik bevallen.

Ze werd geboren. Onze dochter Mina*. Vernoemd naar mijn moeder Wilma en met een knipoog naar mijn overgrootoma Wilhelmina, die door iedereen Mina genoemd werd. We hebben mijn moeder gevraagd of ze dat wel fijn vond, omdat Mina stil geboren is. Ze vond het een prachtig en kostbaar geschenk.

Mina was er.
Ik dacht dat dit moment alleen maar zwaar zou zijn.
Maar het ging van intens verdriet naar trots.
Trots op onze mooie dochter.

Ze hebben nooit kunnen achterhalen waarom Mina is overleden, maar die vraag heeft ons nooit achtervolgd. Wij zijn christen en vinden troost in het geloof dat Mina bij de Heer is. We missen haar enorm maar vinden ook troost in ons geloof. Het was haar tijd om te gaan.

Mina was helemaal gaaf, zelfs wat groot voor haar termijn.

We hadden gekozen voor een wateropbaring, maar daarvoor was ze te groot. Uiteindelijk hebben we haar opgebaard in een simpele Curver-bak, een opbergdoos. Dat klinkt misschien wat simpel of gek, maar dit is gebleken heel kostbaar te zijn. Die bak gebruiken we nog steeds. Voor haar lakentje, kleertjes, haar beertje, kaartjes, advertenties uit de krant en tekeningen van neefjes en nichtjes. Dan is het ineens niet zomaar meer een bak.

Rouwen is zoeken naar een nieuwe vorm van samen zijn.

De begrafenis was mooi, maar ging als een roes aan ons voorbij. Het besef kwam nog niet echt binnen. Doordat we haar thuis hadden, mochten we elke dag voor haar zorgen. Haar water verschonen en bezoek ontvangen gaf houvast. Onze kraamhulp was daarin onmisbaar en hielp ons stap voor stap.

Pas na de begrafenis begon het echte rouwen.

Het kwam als een klap. Ze is er echt niet meer. Je kunt haar niet meer zien. Niet meer vasthouden. Niet meer voor haar zorgen.

En dan… wat nu?

Ik ging op zoek naar verbinding. Zijn er meer ouders die dit hebben meegemaakt? Via social media vond ik andere ouders, verhalen en herkenning. En daar kwam ik ook Dasja van Schaduwfoto tegen.

Eerst begreep ik het niet helemaal.
Waarom zijn alle mensen zwart?
Het leken gewone gezinsfoto’s…
tot ik de verhalen las. Toen zag ik het pas.

Deze gezinnen zijn ook incompleet. Ik ging Dasja volgen en we raakten in een fijn gesprek. Ze gaf eerlijk aan dat het voor ons nog te vroeg was om onze dochter te laten tekenen. Ik heb het idee toen opgeslagen voor later.

Toen onze jongste zoon werd geboren, voelde ik het meteen: ons gezin is compleet. Wij willen een Schaduwfoto laten maken! Mijn man wilde nog even wachten tot onze jongste kon lopen.

Het tekenen van Mina vonden we moeilijker dan gedacht. In ons hoofd blijft ze altijd een baby, maar we wilden een realistisch beeld van ons gezin. Hoe teken je een meisje van 4,5 als je alleen zoons hebt? Jurkje, staartjes, laarsjes?

Na de eerste oplevering adviseerde Dasja om de foto’s af te drukken en op te hangen, zodat we er rustig naar konden kijken. Dat was waardevol voor ons maar zeker ook voor de kinderen. Een van onze zoons nam een foto mee naar zijn kamer. Zijn favoriete: samen spelen met zijn zusje en broertje.

Door de gesprekken met Dasja ontstond langzaam een beeld. Eerst kreeg ze een knotje, maar dat voelde niet goed. Dat was Mina niet. We konden bellen, overleggen en twijfelen. Alles kreeg ruimte. Toen stelde Dasja voor om er twee staartjes van te maken.

En ja! Dat is ze.
Onze dochter.
Dit is ons gezin.

Een lege plek kan tegelijk vol liefde zijn.

Het laten tekenen van Mina voelde ook als loslaten. Je geeft haar uit handen en vertrouwt iemand anders om haar zichtbaar te maken. Dat raakte me. Soms voelde ik mezelf dichtklappen, maar ook daarin was ruimte en rust. Dasja begeleidde ons er stap voor stap doorheen.

Het laten maken van een Schaduwfoto heeft ons als gezin geholpen in het rouwen. Het gaf ruimte om te praten, om te voelen en om op een andere manier te kijken naar wat we hebben meegemaakt.

We rouwen niet alleen om baby Mina, maar ook om het meisje dat ze had kunnen zijn. Ons eigenwijze, vrolijke meisje van 4,5 jaar. Dit had ons gezin moeten zijn. En tegelijkertijd… ís dit ons gezin.

De foto’s met en zonder Mina zijn allebei echt en vol liefde.
Incompleet en compleet, naast elkaar.

Het concept van Schaduwfoto is iets wat je niemand toewenst. Maar heb je verlies meegemaakt? Dan kan het zoveel betekenen, ik raad het iedereen aan. Er zit zoveel liefde, geduld en zachtheid in het werk van Dasja. Ze loopt echt met je mee, stap voor stap. Het hele traject voelt als een warme deken.

Zo bijzonder en kostbaar om dit meegemaakt te hebben en zulke mooie (in)complete beelden te hebben. Wij zijn als gezin, ook de kinderen, je enorm dankbaar. Woorden schieten tekort.

Ook enorme dank aan al onze familie, vrienden, het ziekenhuispersoneel en de kraamhulp voor al hun steun, sturing en hulp.”

Wat ontbreekt blijft voelbaar, tot Schaduwfoto helpt bij rouw en liefde zichtbaar maakt.