Interview door Robbert Roos
Interview door Robbert Roos van Verhalend Verwoord voor Hart van Holland Waddinxveen en Zuidplas.
Een bijzonder moment: Schaduwfoto opnieuw in de krant.
Soms gebeuren er dingen waarvan je opnieuw stil wordt. Een mooi interview in de krant over mijn werk als Schaduwfoto kunstenaar. Over het zichtbaar maken van onzichtbare liefde. Over de lege plek die nooit leeg zal zijn en over het blijvend verbinden van gezinnen met hun overleden dierbare.
Het was een bijzonder mooi interview door Robbert Roos, waarin niet alleen mijn werk, maar ook ons geloof een mooie plek kreeg. Juist het vertrouwen dat God geeft en de kracht die ik uit mijn geloof haal om dit intense en emotionele werk te mogen doen, werd op een respectvolle en liefdevolle manier verweven in het artikel.
Ik ben dankbaar voor de mooie woorden die Robbert heeft gekozen en voor de tijd en aandacht die hij heeft genomen om mijn verhaal én de verhalen van de vele gezinnen achter Schaduwfoto te vertellen.
Een Schaduwfoto is zoveel meer dan een afbeelding. Het is een herinnering, een verbinding en een manier om te zeggen: jij hoort er nog altijd bij. Dankjewel Robbert voor dit prachtige interview. Neem zeker ook eens een kijkje Robbert zijn website. ⤴︎
Interview door Robbert Roos
Onzichtbare liefde in beeld gebracht
Interview door Robbert Roos voor Hart van Holland
Soms zegt een foto meer dan woorden. Een gezinsportret kan een moment van pure liefde zijn, maar ook het stille gemis voelbaar maken van degene die er niet meer is. Steeds meer gezinnen zoeken naar een manier om alle liefde vast te leggen, ook die voor een overleden kind of andere dierbare.
Gespecialiseerd portretfotograaf Dasja Dijkstra weet als geen ander hoe dat gemis een bijzondere plek kan krijgen. In haar werk vloeien luchtigheid en diepgang moeiteloos samen. Met warmte en oog voor detail creëert ze beelden waarin ieder gezinslid wordt gezien, óók degene die niet meer letterlijk in de armen past, maar wel deel uitmaakt van het gezamenlijk levensverhaal.
Haar specialisme ontstond zo’n acht jaar geleden, toen een gezin vroeg of ze hun overleden kindje kon verwerken in een gezinsfoto. “De moeder vroeg of ik haar kindje als een zachte schim kon tekenen”, vertelt Dijkstra.
“Online vond ik nauwelijks voorbeelden, en wat ik vond gaf geen troost. Sterker nog, ik werd er verdrietig van. Toen besloot ik: als ik dit doe, dan moet het anders. Liefdevoller en met aandacht voor detail.”
Met warmte en oog voor detail, beelden waarin ieder gezinslid wordt gezien.
Tijdens de betreffende fotosessie hield ze bewust ruimte vrij om het overleden kind later toe te voegen. Thuis begon ze te tekenen en te schaven, gedreven door perfectionisme maar vanuit haar creatieve geest. “Het kind moet echt deel uitmaken van het gezin: herkenbare familiekenmerken, een aanraking, vingers die in elkaar vallen, alles moest kloppen. Dat was nog nergens vertoond.
Het resultaat ging viraal, haalde kranten en het journaal. Het bleek het begin van wat inmiddels bekendstaat als Schaduwfoto.
Met warmte en oog voor detail creëert Dasja Dijkstra beelden waarin ieder gezinslid wordt gezien.
Wat Dijkstra raakt, is dat deze vorm van fotografie gezinnen helpt om hun verhaal op een laagdrempelige manier te kunnen delen. “Een directe foto van een overleden kind kan voor bezoekers confronterend zijn”, legt ze uit. “Maar een subtiel verwerkte schaduw wordt door ons brein vanzelf ingevuld. Dat maakt het zachter en opent op een natuurlijke manier gesprekken.”
Ook voor kinderen werkt het helend: “Als vriendjes vragen wie de Schaduw op de foto is, kunnen ze zeggen: ‘Dat is mijn broertje of zusje. Die is overleden, maar hoort er nog steeds bij.’”
De Schaduw hoeft geen kind te zijn. Ook een overleden ouder, opa, oma of andere dierbare kan in beeld worden verwerkt als silhouet of tekening.
Tijdens de betreffende fotosessie hield ze bewust ruimte vrij om het overleden kind later toe te voegen. Thuis begon ze te tekenen en te schaven, gedreven door perfectionisme maar vanuit haar creatieve geest. “Het kind moet echt deel uitmaken van het gezin: herkenbare familiekenmerken, een aanraking, vingers die in elkaar vallen, alles moest kloppen. Dat was nog nergens vertoond.
Het resultaat ging viraal, haalde kranten en het journaal. Het bleek het begin van wat inmiddels bekendstaat als Schaduwfoto.
Met warmte en oog voor detail creëert Dasja Dijkstra beelden waarin ieder gezinslid wordt gezien.
Wat Dijkstra raakt, is dat deze vorm van fotografie gezinnen helpt om hun verhaal op een laagdrempelige manier te kunnen delen. “Een directe foto van een overleden kind kan voor bezoekers confronterend zijn”, legt ze uit. “Maar een subtiel verwerkte schaduw wordt door ons brein vanzelf ingevuld. Dat maakt het zachter en opent op een natuurlijke manier gesprekken.”
Ook voor kinderen werkt het helend: “Als vriendjes vragen wie de Schaduw op de foto is, kunnen ze zeggen: ‘Dat is mijn broertje of zusje. Die is overleden, maar hoort er nog steeds bij.’”
De Schaduw hoeft geen kind te zijn. Ook een overleden ouder, opa, oma of andere dierbare kan in beeld worden verwerkt als silhouet of tekening.
Liefde is sterker dan de dood en blijft zichtbaar in iedere Schaduwfoto.
Hoewel het prachtig werk is, kent een Schaduwfoto ook een emotionele zwaarte. “Met elke Schaduw ben ik een paar weken bezig,” vertelt Dijkstra. “Elke laag die ik aanbreng moet letterlijk en figuurlijk opdrogen.
‘Je moet erop letten
dat je niet wordt
meegezogen en altijd
streven naar balans’
Ik duik telkens in het verdriet van een familie. Je moet erop letten dat je niet wordt meegezogen en altijd streven naar balans tussen dit werk en normale fotografie.”
In die momenten vindt ze veel kracht in haar geloof. “Zonder Zijn steun en kracht zou ik dit werk niet kunnen doen.”
De oplevering van de foto blijft telkens bijzonder. “Mensen vertellen vaak dat hij precies op het juiste moment komt. Dat ik iets mag betekenen en het verschil kan maken: dát is waarom ik dit werk doe.”
Meer weten of voorbeelden zien?
Kijk op www.schaduwfoto.nl ⤴︎
